Είναι μια πολύ δύσκολη και επίπονη αναρρίχηση κάτω από βράχια για να φτάσετε εδώ, οπότε να είστε προετοιμασμένοι με καλά αθλητικά παπούτσια και ένα μπουκάλι νερό. Η ίδια η λίμνη είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Ξεκουραστείτε, απολαύστε την και στη συνέχεια ετοιμαστείτε να ανεβείτε ξανά.

Δύσκολο να βρεθεί και ο όρμος δίπλα είχε καλύτερο κολύμπι. Η πράσινη λίμνη ήταν πολύ πράσινη - στην πραγματικότητα έμοιαζε αρκετά στάσιμη. Ίσως φταίει η εποχή του χρόνου - τέλος καλοκαιριού, χαμηλές βροχοπτώσεις, ήρεμες θάλασσες χωρίς κύματα που σπάνε στην πισίνα. Ακολουθήσαμε τα καροτσάκια κατά μήκος του μονοπατιού μέχρι που τελείωσαν, και μετά προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπο να κατέβουμε. Πολύ απότομη. Συνειδητοποίησα ότι υπήρχε ένας δρόμος από τα βόρεια γύρω από τους βράχους. Αφού περάσετε το μεγάλο όρμο, μείνετε χαμηλά, μην ανεβείτε το λόφο (όπου υπάρχουν περισσότερα cairns, κατά λάθος). Θα βρείτε μια σειρά από λιθόστρωτα και μπλε κουκίδες ζωγραφισμένες στα βράχια για να δείξουν το δρόμο. Πρόκειται για ένα μονοπάτι που περπατάει πάνω σε βράχους, όχι ένα εύκολο μονοπάτι. Περνάτε από σπηλιές, περνάτε από βράχους και κατεβαίνετε προς την πράσινη λίμνη. Μόλις την δείτε, επιστρέψτε στον όρμο για ένα δροσιστικό μπάνιο (υπάρχει ένας δρόμος προς το νερό στη βόρεια πλευρά). Στη διαδρομή, οι βράχοι είναι οδοντωτοί - φορέστε μακριά παντελόνια και ακόμη και γάντια αν έχετε.

Για να φτάσετε εκεί χρειάζονται παπούτσια, νερό και περίπου 30 λεπτά περπάτημα από τον Λιμνιώνα. Υπάρχει λίγη αναρρίχηση και κακοτράχαλα σημεία, αλλά αξίζει τον κόπο και ακόμη και οι λιγότερο αθλητικοί της ομάδας τα κατάφεραν. Το νερό της "πισίνας" είναι ωραίο και διαυγές, τα κύματα της θάλασσας που σκάνε λίγα μέτρα μακριά ..