Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα αρχιτεκτονικά έργα της περιόδου της Αγγλοκρατίας (Ιόνιο Κράτος, προτεκτοράτο της Μεγάλης Βρετανίας 1815 – 1864). Το κτίριο σώζεται σε άριστη κατάσταση σε λόφο που είναι ορατός από τους οικισμούς Λειβαδίου, Φατσαδίκων, Κοντολιανίκων και Κεραμωτού. Κτίστηκε το 1825 επί θητείας του Άγγλου αρμοστή, μηχανικού Μακφέιλ (Macphail). Το έργο ήταν ενταγμένο στο πλαίσιο οργάνωσης της δημόσιας εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων στα Ιόνια νησιά. Με το σύνταγμα του 1817 καθιερωνόταν κοινωνικό δικαίωμα δημόσιας δωρεάν παιδείας, με επίσημη γλώσσα του κράτους την ελληνική. Η στοιχειώδης εκπαίδευση βασίστηκε στην σύγχρονη παιδαγωγική μέθοδο της εποχής, την αλληλοδιδακτική (monitorial) του συστήματος Lancaster και Bell, κατά την οποία οι μεγαλύτεροι μαθητές δίδασκαν τους μικρότερους. Στη Βρετανία η αλληλοδιδακτική μέθοδος εφαρμοζόταν ήδη από το 1800.Η «εν Λειβαδίω Αλληλοδιδακτική Σχολή» όπως επίσημα ονομάστηκε συγκέντρωνε όλα τα παιδιά των γύρω οικισμών πρωί και απόγευμα καθόλη τη διάρκεια του έτους. Η ηλικία των μαθητών ήταν από 5 μέχρι 15 ετών. Ο αριθμός τους κατά το 1825 ήταν 88 παιδιά από τους πέριξ οικισμούς. Το σχολείο λειτούργησε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, οπότε δημιουργήθηκαν τα νέα δημοτικά σχολεία στους γύρω οικισμούς. Το κτήριο έχει θολωτή στέγη και είναι χτισμένο με τέλειες αναλογίες. Έχει περιμετρικά γοτθικά παράθυρα πλαισιωμένα με πελεκητούς πωρόλιθους και πάνω από την είσοδο υπάρχει μαρμάρινη πινακίδα με επιγραφή που πληροφορεί σχετικά με την ανέγερσή του.